Większość astrofotografów obrabia swoje fotografie nocą, zapewne przy obecności typowej lampki, lub oświetlenia rozproszonego. Takie żarówki świecą światłem bardzo dalekim od „dziennego”. Oko bardzo łatwo koryguje balans bieli, przez co nasze korekty w świetle dziennym będą odbiegać znacznie, od tego, co nam się WYDAWAŁO wieczorem.

Dlatego warto często zerkać na odczyt pipety, czy któraś z wartości czerni, szarości, lub bieli, nie odbiego od innych. W RGB neutralny kolor, czyli właśnie czerń, czy szarość – zawsze przyjmuje wartości identyczne, czyli np. „idealny” szary to np. 128:128:128. Jeżeli np. pierwsza wartość wskaże powiedzmy 154:128:128 – to od razu wiemy, że jest problem z czerwienią – jest jej więcej. Wtedy wystarczy użyć Levels, lub Curves, wybrać sobie kanał czerwony i skorygować to tak, jak być powinno.

To oczywiście spore uproszczenie i w rzeczywistości wymaga więcej praktyki, bo zdjęcie nigdy nie jest takie samo i wymaga indywidualnego podejścia. Ja bardzo zachęcam do poznawania tych technik i świadomej kontroli koloru poprzez pojedyncze kanały, czyli właśnie Levelsy i Curves używane na jednym z kolorów.

Przyszło mi teraz do głowy, że i tak w astrofoto, w większości przypadków, jest bardzo łatwo, bo przynajmniej możemy założyć, że tło musi być czarne/ciemne, czyli mieć neutralny kolor. Oczywiście możecie zaraz napisać, że przecież są miejsca na niebie, w których tło nie powinno być neutralne, a posiada dominantę – np. brązy, czerwienie, etc. Ale moim zdaniem, jeżeli tego nie wiemy, to i tak lepiej dla zdjęcia, jeżeli utrzymamy kontrolę do „szarości”. No chyba, że jesteśmy świadomi, tego co robimy. Ale to next step. Na początek lepiej dla „tej sztuki”, żeby tło potraktować jako neutralną czerń o parametrach mieszczących się miedzy 10:10:10, a 20:20:20.